At the moment, I have hardly thought about a music industry. Just wondering that in the future how musicians sell their music. Even I’m not a musician, can’t play any instruments (but I think I did in 5 or 6 grade, just a melody piano in school’s orchestra. Anyway I didn’t go on in my talent. haha), just a listener. For that reason I’ve kept myself update about music news and nearly to be a guru (in my thought). I think I’m lack of music experiences, just a reviewer and wrote articles on some small magazines (Bridge, UPluz).

Apparently happened in my head, I’ve got the idea about “The Future of Selling Music” and I have 2 ways to do it.

1. Music becomes a niche product, A big company won’t play a big role or decrease his power. Not just in Thailand, nowadays we hardly find people who spend their money in CD or DVD for their favorite artists. When they produce 10 thousands or 100 thousands, they bet it with a massive promotion through many mass media. It looks like a bad business, not worth it. If they produce 10 thousand copies, they must put one’s heart and soul to sell their CDs. Think about the fact in Thailand now, to sell 100 thousand copies, it almost likes a day dream.
2. Mass music maybe won’t invest a lot in advertisement like before, it seems to be a different way from above that I’ll see many big sell albums in the future but won’t make through many mass advertisements like an old fashion. The artist will make a good music more than think about how to sell and make it hits. And a way to promote will change, Internet’ll take a big role more and more but not cost it too much. Now I see new artists make a hit through Myspace or YouTube such as Susan Boyle and the phenomenon likes this will regularly happen.

Derek Webb Store

As 2 ways above make artists begin to adjust, to make an album in a new way. Now I have 3 suggestions for who that want to be an artist or already an artist.

1. An artist should make a self-title album, a rookie will make it by himself. But who is with a record company will leave. Like “Get famous and leave the records” but not exactly that. Many artists got famous, many fans, before signed with the records. When the records found them, they saw the opportunities and signed them. From a thousand copies artist they become a hundred thousand copies or million. I think it’s Win-Win because the records got what they want and the artists too. But the artist who familiar with technology will see the opportunities to promote through Internet. They will leave the records to make and own album and sell it by themself. It’s a high risk, not easy to success. Now I’m waiting to see if they open the website and sell CDs how many they sell it. I can’t wait to see that result.
2. An artist should start a marketing with fan more than before, like give a privilege to them who buy CD which in the past they did nothing. Even they’re willing to give a couple hundred Baht but just got songs. Sometimes they was cheated by a special version CD, that release after the artists got hits but they brought it before. You know, like didn’t care fans, sometimes “Bonus track,” Bonus DVD”. It’s disgusting to do something like that.I think that idea comes from the records who want a money. But my idea, fans who buy CD will get a privilege such as fan club member further a discount for the concerts or t-shirt or get everything before an others.
3. An artist should sell their product in many different formats, not like today that they hope in t-shirt and concert selling. That means they must listen to the fans. For my idea, they may have 3 format of selling such as “Digital Format” that be MP3 only (iPod Quality 192 kpbs) to sell to a big market, for listener who like music but don’t want to pay a lot. I think the reasonable price should cheaper 10 times than CD price. If the average CD price in Thailand for about 200 Baht, that means the whole album will be around 20 Baht. Second format as I think is “CD+Digital”, like a valued added for who that buy CD, they can download the MP3 through a website and it costs 200 Baht. The last format, “CD+Digital+Video+T-Shirt”, they get physical CD and t-shirt and MP3 and video they can download it. Maybe only 400 Baht for the last format. Second or third format is for a real fan. If I suppose that the first format sells 10,000 copies, we get 200,000 Baht, the second sell 5,000 copies and get 1,000,000 Baht and the third sell 1,000 copies and get 400,000 Baht. The artist will totally earn 1,600,000 Baht for 1 album. That’s not including the income from concerts, t-shirts that is generated in the future. It’s not bad for the income likes this (you can see an example for the format of selling from Derek Webb that has 6 formats).

This is just my opinion that’s still just an idea, didn’t prove in the real case. Just only I want to write and submit it to you because I believe that the future will be like this If this model works, you can sell your music for only a thousand or 10 thousands but can survive. But if you can do a great marketing and great album, you can have a potential to sell a hundred thousands for the Digital or 10 thousands for the physical. Will rich, man.

Anyway, this blog will try update about the music industry and if any body has a good idea to share. Just keep dicussing in this website.

การขายงานเพลงแห่งอนาคต

Pre-oders from Switchfoot

ช่วงนี้ผมกำลังหมกมุ่น สนใจเรื่องอุตสาหกรรมดนตรีเป็นอย่างมาก คือเป็นความสงสัยส่วนตัวว่าต่อไปนักดนตรีจะขายเพลงของตัวเองยังไง แม้ว่าผมอาจจะไม่ใช่นักดนตรี เล่นดนตรีไม่เป็น (จะว่าไปก็เคยเล่นเป็นเมื่อตอนประถมเหมือนกัน แค่เป่าเมโลดี้ในวงดุริยางค์ แต่ก็ไม่ได้สานต่อความสามารถทางดนตรีแต่อย่างใด 555) แค่ฟังเพลงอย่างเดียว ทำให้ผมติดตามข่าวแนวๆ นี้ตลอดเวลา จนเกือบจะเป็นกูรูในด้านนี้กับเขาเหมือนกัน (คิดเอาเอง) ขาดเพียงอย่างเดียวคือไม่เคยทำงานเกี่ยวกับดนตรีกับเขาเลย เป็นอย่างมากก็แค่เขียนบทความเกี่ยวกับเพลงลงแมกกาซีนเล็กๆ (Bridge, UPluz)

อยู่ดีๆ ผมก็มีแนวคิดเขามาในหัวว่า ในอนาคตการขายเพลงมีแนวโน้มอยู่ 2 ทาง เท่าที่ผมพอจะมองเห็น คือ

1. งานเพลงจะกลายเป็น Niche ค่ายเพลงใหญ่ๆ จะลดบทบาทลง ทำไมผมถึงคิดแบบนั้น? เพราะว่าทุกวันนี้ ไม่ใช่แค่เมืองไทย เรามีคนจำนวนน้อยมากที่ยอมจ่ายเงินเพื่อซื้อ CD, DVD สำหรับศิลปินที่เขาชื่นชอบ การผลิตจำนวนหลักหมื่น หลักแสน มันต้องแลกมาด้วยการทุ่มทุนซื้อสื่อในการโปรโมตอย่างหนัก ซึ่งมันดูจะไม่ค่อยคุ้มเท่าไหร่นัก สมมติว่าปั้มมาหมื่นแผ่น กว่าจะขายได้ก็แทบจะปาดเหงื่อกันเลย เอาง่ายๆ ในเมืองไทยเวลานี้ หลักแสนแผ่นนี่เรียกว่าเป็นความฝันที่เลือนลางเหลือเกิน
2. งานเพลงที่เป็น Mass อาจจะไม่ต้องใช้การลงทุนด้านการโฆษณามากเหมือนแต่ก่อน มันดูสวนทางกับข้อแรกนิดๆ ตรงที่ว่า งานเพลงที่ขายได้ถล่มทลายจะมีให้เห็นกันเรื่อยๆ แต่อาจจะไม่ได้เกิดจากความพยายามที่จะขายให้ได้มากๆ โดยใช้โฆษณาแบบเก่าๆ ศิลปินจะมุ่งทำงานเพลงที่มีคุณภาพ มากกว่ามั่วคิดแต่เรื่องการขายอย่างไรให้ได้เยอะๆ และวิธีโปรโมตก็จะเปลี่ยนไป ช่องทางอินเทอร์เน็ตเริ่มจะมีบทบาทมากขึ้นเรื่อยๆ ในขณะที่ใช้ต้นทุนไม่มากนัก เราจึงได้เห็นศิลปินเกิดใหม่ผ่าน Myspace หรือ YouTube มากขึ้นเรื่อยๆ เช่น ซูซาน บอยล์ เป็นต้น และต่อไปปรากฎการณ์แบบนี้จะมีให้เห็นมากขึ้นเรื่อยๆ

ซึ่ง 2 แนวทางข้างต้น ทำให้ศิลปินต้องเริ่มปรับตัวกันได้แล้ว การทำอัลบั้มมันจะไม่ใช่แบบเดิมอีกต่อไปแล้ว ก็เลยมีข้อเสนอ 3 ข้อสำหรับใครที่คิดจะเป็นศิลปิน หรือเป็นศิลปินอยู่แล้ว

1. ศิลปินควรจะเริ่มทำงานเพลงกันเอง พวกหน้าใหม่ก็จะทำเพลงเองไม่สังกัดค่าย พวกสังกัดค่ายก็จะออกจากค่ายเพลง จะเรียกว่าดังแล้วถีบส่งค่ายเพลงส่งก็ว่าได้ แต่จริงๆ ก็ไม่ขนาดนั้น มีศิลปินมากมาย ที่ดังมาก่อนอยู่ค่ายใหญ่ คือมีฐานแฟนเพลงอยู่แล้ว แล้วค่ายเพลง มาเจอเข้า แล้วมองว่าน่าจะดังได้ ก็จัดการเซ็นสัญญาอยู่ในค่ายเพลง จากที่เคยขายได้หลักพันแผ่น ก็กลายเป็นหลักแสนหลักล้านเป็นต้น ผมว่าค่ายเพลงก็ได้ประโยชน์ไปแล้ว ศิลปินก็ได้ด้วย แต่ศิลปินที่ปรับตัวให้เข้ากับเทคโนโลยีได้ดี จะเริ่มมองเห็นช่องทางการโปรโมตผ่านอินเทอร์เน็ต ทำให้เขาออกจากค่ายเพลง เพื่อมาทำงานเพลงของตัวเอง แล้วขายเองด้วย จะว่าไปก็เสี่ยงเหมือนกัน ไม่ใช่ว่าจะประสบความสำเร็จ ตอนนี้ก็รอดูอยู่เหมือนกันว่า ถ้าศิลปินเปิดเว็บไซต์ขาย CD เอง จะขายได้เยอะขนาดไหน ขายได้ถึงแสนหรือไม่ เป็นเรื่องที่น่าติดตามจริงๆ
2. ศิลปินควรจะเริ่มทำการตลาดกับแฟนเพลงให้มากขึ้น คือให้สิทธิพิเศษกับแฟนเพลงที่ยอมอุดหนุน CD มากกว่าแต่ก่อนที่แทบไม่ได้ทำอะไรเลยกับแฟนเพลง ขนาดเขายอมเสียเงินหลายร้อยบาท แต่ก็ได้แค่เพลงไปฟัง แถมยังน่าเจ็บใจมากๆ ที่แฟนเพลงที่ซื้อ CD ตั้งแต่ช่วงแรกๆ ดันมากเจอ Special Version ออกมาขายโกยเงินทีหลังอีก คือ เหมือนไม่เห็นใจคนที่ซื้อไปก่อนเลย ทำ Bonus Track บ้าง แถม DVD บ้าง ผมว่ามันน่าเกลียดมาก ซึ่งแนวคิดแบบนี้น่าจะเป็นของค่ายเพลงที่หวังจะกอบโกยอย่างเดียว แนวคิดนี้คือแฟนเพลงที่ซื้อ CD อาจจะได้สิทธิพิเศษ เป็นแฟนคลับ แล้วอาจจะมีส่วนลดต่อเนื่องไป เช่น ซื้อตัวคอนเสิร์ตได้ถูกลง ซื้อเสื้อยืดราคาพิเศษ หรือได้อะไรก่อนคนอื่นเสนอ เป็นต้น
3. ศิลปินควรจะต้องขายผลงานในหลายรูปแบบมากขึ้น ไม่ใช่แบบตอนนี้ที่หวังจะขายแต่เสื้อยืด หรือคอนเสิร์ตกันอย่างเดียว นั่นคือจะต้องเข้าใจคนฟังมากขึ้น อาจจะต้องมีรูปแบบการขายให้เลือกมากถึง 3 แบบ เช่น “Digital Format” คือเป็น MP3 อย่างเดียว (iPod Quality 192 kpbs)  อันนี้จะเจาะตลาดกลุ่มใหญ่ คนที่ชอบฟังเพลง แต่ไม่ต้องการจ่ายเยอะ ราคาควรจะถูกกว่า CD ประมาณ 10 เท่า ถ้าเราคิดว่าเฉลี่ย CD แผ่นละ 200 บาท MP3 ทั้งอัลบั้มจะประมาณ 20 บาท แบบที่สองที่มองเห็นก็คือ “CD+Digital” อันนี้คือเป็น Value Added ให้กับคนที่ซื้อ CD ก็ได้จะไป Digital ไปพร้อมๆ กันเลย คือสามารถไปดาวน์โหลดจากเว็บไซต์ได้ทันทีในราคา 200 บาท แบบที่ 3 ที่มองเห็นก็คือ “CD+Digital+Video+T-Shirt” ที่จะได้ CD กับเสื้อยืดที่จับต้องได้ไป และ MP3 กับวิดีโอ ก็ไปดาวน์โหลดได้ในเว็บ อาจจะขายในราคา 400 บาท คือแบบที่ 2 และ 3 เป็นระดับของแฟนพันธุ์แล้วไง นี่ผมคิดง่ายๆ เอาเองนะว่า สมมติขายแบบแรกได้ 10,000 ชุด เราจะได้ไป 200,000 บาท แบบที่สองอาจจะได้ 5,000 ชุด ก็ได้ไปอีก 1,000,000 บาท แบบที่สาม ขายได้สัก 1,000 ชุด ได้ไป 400,000 บาท ศิลปินจะมีรายได้ รวมแล้ว 1,600,000 บาท ต่อการทำอัลบั้ม 1 ชุด นี่ไม่รวมการขายคอนเสิร์ต ขายเสื้อยืด ซึ่งอาจจะทำออกมาขายอีก ก็ดูมีรายได้ไม่น้อยเหมือนกันนะ (ลองดูตัวอย่างการขายอัลบั้มของ Derek Webb ได้ เขามีรูปแบบการขายถึง 6 แบบด้วยกัน)

คงต้องบอกอีกว่านี่เป็นความคิดเห็นส่วนตัวที่ยังไม่ได้ตกผลึก หรือพิสูจน์แล้วว่ามันจะสำเร็จ เป็นเพียงแค่แนวคิดที่อยากจะลองเขียน อยากลองเสนอดู เพราะผมเชื่อว่า ทิศทางมันมีโอกาสจะมาในแนวๆ นี้สูงมาก ลองดูจาก Model ที่นำเสนอ ศิลปินสามารถขายผลงานตัวเองในหลักพัน หลักหมื่น ก็สามารถจะเลี้ยงตัวเองได้ คือ ถ้าเกิดทำการตลาดๆ ดี เพลงดีจริง ก็มีโอกาสสูงที่จะมียอดขายแบบ Digital เป็นแสน หรือขาย CD ได้หลักหมื่นก็ได้ เรียกได้ว่ารวยกันเลยทีเดียว

ยังไงใน Blog นี้ผมจะพยายามนำเสนอแนวคิดในด้านอุตสาหกรรมดนตรีไปเรื่อยๆ ถ้าใครมีไอเดียดีๆ อยากมาแลกเปลี่ยนกัน ก็มาพูดคุยกันในในเว็บนี้ได้นะครับ

k7u5cad86v

upluz September 2008 Issue 25

Employer: U PLUZ magazine
Media: Magazine

U PLUZ Magazine is a first free monthly student magazine in THAILAND; it is an attachment to SiamOz Magazine and U PLUZ INTERNATIONAL which is designed to cater to Thai students within Thailand and Internationally, regarding to all their educational needs with respect to Thai Universities. It includes fashion, student topics & interviews and photo shoots with famous Thai actors and actresses who are currently studying.

I worked as an art director for U PLUZ magazine for about 6 months (June-November 2008) my job is to create a new design of the magazine and more than that I also wrote many articles in this magazine too.

Software

• Photoshop

• Illustrator

• Indesign

• Lightroom